Autisme

Autisme

Autisme begrijpen symptomen en oorzaken

Autisme: Het begrijpen van de verschillende uitingsvormen

Autismespectrumstoornis (ASS) is een ontwikkelingsstoornis die een flink deel van de bevolking treft. Alleen al in Nederland heeft naar schatting 1% van de bevolking, of ongeveer 200.000 mensen, autisme. Het aantal mensen dat met autisme te maken krijgt, is echter veel hoger omdat het ook ouders, broers en zussen, familieleden en partners beïnvloedt.

ASS staat voor een groep ontwikkelingsstoornissen met vaste kenmerken. Deze kenmerken zie je vooral in sociaal contact, in de communicatie, onvoldoende flexibiliteit in denken en gedrag en moeite met filteren van informatie. Ook hebben mensen met autisme vaak vaste gewoonten, sterke interesse in specifieke onderwerpen en herhalend gedrag. ASS is een aandoening die je je hele leven hebt en die niet te genezen is. Je kunt er wel goed mee leren omgaan.

Oorzaken van autisme

De precieze oorzaak van autisme is nog steeds onbekend. Onderzoek suggereert dat een combinatie van genen en omgevingsfactoren een rol spelen bij de ontwikkeling van autisme. Studies hebben aangetoond dat de hersenen van personen met autisme anders ontwikkeld zijn dan die van mensen zonder de aandoening.

Onderzoek toont ook aan dat omgevingsfactoren, zoals blootstelling aan gifstoffen, vroeggeboorte of infecties tijdens de zwangerschap het risico op autisme kunnen verhogen.

Autisme bij kinderen: kenmerken, ervaringen en copingstrategieën

Autisme is een neurologische ontwikkelingsstoornis die het voor kinderen moeilijk kan maken om te communiceren, zich in een ander te verplaatsen en sociale interacties aan te gaan. Hoewel het niet aan de buitenkant te zien is, kun je wel opvallend gedrag zien bij kinderen met autisme. Veel kinderen met autisme kunnen moeilijk omgaan met (plotselinge) veranderingen in hun routine, wat hen angstig of boos kan maken. Ze hebben vaak een voorkeur voor één bepaald onderwerp of hobby, zoals dinosaurussen of paarden. Sommige kinderen met autisme zijn overgevoelig voor bepaalde zintuiglijke ervaringen , zoals harde geluiden of kriebelige stoffen.

Doe de zelftest!

/5

Autisme test

Korte test om te zien of er mogelijk sprake is van een autisme spectrum stoornis

Heb je moeite met sociale contacten?

Het leggen van contact, onderhouden van relaties, delen van gedachten en gevoelens, non-verbale communicatie.

 

Ben je gevoelig voor zintuiglijke prikkels, zoals aanraking, geluid, licht of smaak?

 

    Heb je het liefst dat de dingen op dezelfde of voorspelbare manier gaan?

      Heb je een interesse waar je boven gemiddeld veel tijd aan besteedt?

       

        Heb je deze klachten al je hele leven?

        Zolang je je kunt herinneren, of ben je het grootste deel van je leven zo geweest.

         

          De test is succesvol ingevuld.

          Om het resultaat te ontvangen, je naam en e-mailadres invullen.

          De uitslag wordt direct gemaild.

          Kenmerken van autisme bij kinderen

          Autisme is een complexe aandoening die zich op verschillende manieren kan manifesteren. Om autisme beter te kunnen begrijpen zijn hier enkele veelvoorkomende kenmerken en symptomen van autisme bij kinderen:

          • Moeite met het omgaan met veranderingen.
          • Geen oogcontact maken of sociale interacties aangaan.
          • Moeite met het begrijpen van de verwachtingen van anderen in sociale situaties.
          • Intense focus op één bepaald onderwerp of hobby.
          • Angst of angst in onbekende situaties of met nieuwe mensen.
          • Moeite met het herkennen en begrijpen van de emoties van anderen.
          • Behoefte aan routines en repetitieve gedragingen.
          • Moeite met non-verbale communicatie, zoals gebaren of gezichtsuitdrukkingen.

          Hoe ervaart een kind autisme?

          Autisme wordt vaak beschreven als een andere manier van denken. Ten eerste beïnvloedt het het vermogen van een kind om de gedachten en gevoelens van anderen te begrijpen, resultaten te anticiperen en effectief te communiceren. Ten tweede kunnen kinderen met autisme kunnen ook moeite hebben met sensorische verwerking, waardoor ze gevoeliger of minder gevoelig zijn voor verschillende stimuli.

          Voor veel kinderen met autisme kan school overweldigend zijn. Omdat de sensorische omgeving van een klas uitdagend kan zijn, en de sociale eisen van groepsactiviteiten soms moeilijk te navigeren zijn. Wanneer een kind overweldigd raakt, kan hij of zij boos worden of zich terugtrekken.

          Copingstrategieën voor kinderen met autisme

          Gelukkig zijn er veel strategieën die kinderen met autisme kunnen helpen gedijen. Hier zijn een paar technieken die ouders en verzorgers kunnen gebruiken om kinderen met autisme te helpen omgaan:

          Handhaaf routines

          Kinderen met autisme voelen zich vaak veiliger als ze weten wat ze kunnen verwachten. Bovendien zal het handhaven van een voorspelbare routine kan kinderen helpen zich comfortabeler en veiliger te voelen. Gebruik visuele hulpmiddelen: Veel kinderen met autisme zijn visuele leerlingen. Het gebruik van foto’s of diagrammen om concepten of routines uit te leggen kan hen helpen te begrijpen wat er van hen wordt verwacht. Wees geduldig: Kinderen met autisme hebben mogelijk meer tijd nodig om informatie te ver

          Wees geduldig

          Kinderen met autisme hebben mogelijk meer tijd nodig om informatie te verwerken of om te reageren op vragen. Wees geduldig en geef hen de tijd die ze nodig hebben om effectief te communiceren. Oefen sociale vaardigheden: Kinderen met autisme moeten mogelijk sociale vaardigheden oefenen, zoals oogcontact maken of een gesprek starten. Rollenspellen en andere activiteiten kunnen kinderen helpen deze vaardigheden te ontwikkelen in een stressvrije omgeving. Zoek professionele hulp: Een zorgverlener kan ouders en verzorgers helpen een plan te ontwikkelen om aan de specifieke behoeften van het kind te voldoen. Therapie, medicatie en andere interventies kunnen nodig zijn om een kind met autisme te helpen gedijen.

          AUTISMESPECTRUMSTOORNIS(ASS) bij meisjes

          Terwijl jongens vaker gediagnosticeerd worden met autisme, is het cruciaal om te erkennen dat ook een aanzienlijk aantal meisjes ermee te maken heeft. Ongeveer 25% van de mensen met ASS en normale intelligentie is vrouwelijk (Spek, 2018). Sommige onderzoekers geloven dat dit percentage hoger kan zijn, met name bij meisjes en vrouwen met een gemiddelde tot hoge intelligentie (Loomes et al., 2017). Prominente figuren zoals Temple Grandin, Bianca Toeps en  Greta Thunberg zijn voorbeelden van vrouwen met ASS.

          Hoewel meisjes vaak beter zijn in het maskeren van hun symptomen, zijn er toch bepaalde gedragskenmerken die kunnen wijzen op een mogelijke ASS-diagnose. Hier zijn enkele onderdelen waarop je kunt letten:

          1. Sociale Interactie

          Meisjes met ASS kunnen moeite hebben met het aangaan van sociale interacties, zowel met leeftijdsgenoten als met familieleden. Ze kunnen het lastig vinden om oogcontact te maken, emotionele signalen te begrijpen of zich in te leven in anderen. Ze kunnen zich terugtrekken in hun eigen wereld en verkiezen solo activiteiten boven sociaal contact.

          2. Communicatie

          Communicatieve uitdagingen zijn ook aanwezig bij Meisjes met ASS . Ze kunnen moeite hebben met het initiëren of onderhouden van een gesprek. Ze kunnen herhalend gedrag in hun spraakpatroon of een ongewone intonatie hebben. Daarnaast kan het begrijpen van figuurlijke taal, dubbelzinnigheden of grapjes lastig zijn voor hen.

          3. Beperkte Interesses en Routines

          Net als jongens met ASS, kunnen meisjes ook intense en beperkte interesses ontwikkelen. Ze kunnen gefascineerd zijn door specifieke onderwerpen en zich hier volledig op focussen. Daarnaast hebben ze vaak sterke behoefte aan routines en kunnen ze overstuur raken bij veranderingen in hun dagelijkse schema.

          4. Sensorische Gevoeligheid

          Veel Meisjes met ASS ervaren sensorische gevoeligheid. Ze kunnen overgevoelig zijn voor bepaalde geluiden, geuren, texturen of lichten. Dit kan leiden tot overprikkeling en angst in bepaalde situaties. Ze kunnen bijvoorbeeld geïrriteerd raken door harde geluiden, felle lichten of bepaalde kledingstoffen.

          Diagnose van autisme

          Het diagnosticeren van autisme kan een complex proces zijn. Er is geen medische test die autisme definitief kan diagnosticeren. In plaats daarvan wordt de diagnose gesteld op basis van observaties van gedrag en de ontwikkelingsgeschiedenis. Meer informatie wordt vergaard met de ADOS-2, een specialistische test waarvoor een speciale opleiding vereist is. Bij Psylicht hebben we de specifieke kennis en ervaring om de diagnose autisme te kunnen stellen.

          De diagnose autisme is gebaseerd op specifieke criteria die zijn beschreven in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM 5). De DSM 5 is een classificatiesysteem dat gebruikt wordt door professionals in de geestelijke gezondheidszorg om aandoeningen te diagnosticeren.

          Om binnen een paar minuten een indruk te krijgen of er bij je kind mogelijk sprake is van autisme, kun je de sneltest autisme invullen. Je kan je ook direct aanmelden voor het diagnose pakket Breinscan ADHD autisme.

          Meer over autisme

          Handige links

          >>Nederlandse Vereniging voor autisme

          Belangenvereniging voor mensen met autisme en hun naasten, met onder meer informatie over autisme in het gezin, en tips voor ouders van kinderen in verschillende levensfasen. Vraag hier ook een Autipas aan. Je kind kan daarmee in verschillende situaties snel aantonen dat hij autisme heeft, waardoor hij soms niet in een drukke rij hoeft te staan.

          >> Platform Autismejongekind
          Informatie en handvatten voor als je twijfels hebt over de ontwikkeling van jouw kind (0 – 6 jaar) of denkt dat er misschien sprake is van autisme.

          >> Balans, vereniging voor ouders
          Informatie over autisme

          >> Cyberpoli Autisme
          Bij de Cyberpoli Autisme kun je terecht voor uitleg over autisme, filmpjes en interviews met jongeren, ouders en experts. Ook kun je vragen stellen aan experts.

          Videos over autisme

          Het Is Hier Autistisch

          Filemon Wesselink houdt interviews met mensen die autisme hebben en volgt hen in het dagelijks leven (BNN, 2018).

          >>Ga naar NPO start om de afleveringen te zien

          Boeken over autisme
          Alleen met mijn wereld

          Wessel Broekhuis
          Wessel Broekhuis is 16 jaar. Net als alle jongeren zoekt hij naar zijn identiteit en de grenzen van wat hij wil en kan. Wessel is ook autistisch. Hij ontwikkelt zich van een angstige en schuwe jongen die prikkels vermijdt tot iemand met een eigen vriendenkring die metalconcerten bezoekt – het toppunt van prikkels. De ontwikkeling van Wessel Broekhuis dwingt respect af. Hij is niet gaan somberen en heeft zijn autisme overwonnen. Schrijven is zijn passie en met prachtige verhalen laat hij zien hoe hij zijn leven heeft vormgegeven.

          Bestel ‘Alleen met mijn wereld’ bij Bol.com

          Pubergids autisme

          Caroline van der Velde
          De puberteit is een goed moment om te leren hoe autisme je functioneren beïnvloedt. Om zelfstandig te worden, zul je zelf oplossingen moeten vinden en je eigen stem moeten krijgen. Zo word je minder afhankelijk van je omgeving. En als je zelf weet wanneer je hulp nodig hebt, kun je daarom vragen – dat werkt beter dan je afsluiten. De Pubergids autisme helpt daarbij en geeft antwoorden op vragen als: moet je vertellen dat je autisme hebt? Hoe maak je vrienden? En nog veel meer.

          Bestel ‘Pubergids autisme’ bij Bol.com

          Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht

          Mark Haddon 
          Christopher is 15 en heeft autisme. Hij weet veel van wiskunde maar weinig van mensen. Hij houdt van lijstjes, patronen en de waarheid. Hij houdt niet van de kleuren geel en bruin en wil niet aangeraakt worden. Christopher is in zijn eentje nog nooit verder geweest dan het einde van de straat. Maar wanneer blijkt dat de hond van de buurvrouw is vermoord, gaat hij op onderzoek uit.

          Bestel ‘Het wonderbaarlijke voorval van de hond in de nacht’ bij Bol.com

          De ziekte van onduidelijkheid

          Evelien Bleeker en Colette de Bruin
          Evelien Bleeker heeft de ziekte van onduidelijkheid: ook wel autisme. Ze neemt de wereld waar als een verzameling losse puzzelstukjes. Hierdoor raakt ze regelmatig in paniek. Ze heeft 100% duidelijkheid van haar omgeving nodig. Wie haar verslag leest voelt zich meegenomen in een chaotische en vreemde wereld die tegelijk vaak verrassend herkenbaar is.

          Bestel ‘De ziekte van onduidelijkheid’ bij Bol.com

          bron: brainwiki

          Ervaringsverhaal

          “Mijn zoon was als baby al anders.” Kraamverzorgster Emma (46) is moeder van puberzonen Bram (14) en Gijs (16) en dochter Pauline (20). Voor de buitenwereld zijn ze een doodnormaal gezin maar achter de voordeur is er een hoop ellende. “Gijs was twee toen een kinderarts voor het eerst zei: Misschien heeft hij wel ADHD. ADHD was veertien jaar geleden nog een vaag begrip, zelfs voor iemand die werkzaam was in de zorg. Het bleef dan ook bij een losse opmerking.”

          Het bleek echter wel het begin van een slopende periode vol onderzoeken en nieuwe theorieën. “Hij praatte nauwelijks en kwijlde veel. Gijs’ gedrag kwam volgens de kinderarts mogelijk door problemen op KNO-gebied. Alles is er vervolgens uitgehaald, van neus- tot keelamandelen. En voor zijn gehoor kreeg hij buisjes. Het leek daardoor even beter te gaan. Zo praatte hij ineens in volzinnen alsof hij alles al die tijd had opgekropt.

          Maar toen Gijs net vier was, ging het weer mis.

          “Gijs sliep slecht, werd gillend wakker, luisterde niet, was erg dwangmatig en flipte als de dingen niet gingen zoals hij wilde. Bij de KNO-arts werd een koemelkallergie geconstateerd terwijl het consultatiebureau op datzelfde moment besloot om video hometraining in te zetten. Dit is een vorm van intensieve thuisbehandeling die videobeelden van gezinssituaties gebruikt om te kijken wat er wel en niet goed gaat. Hun oplossing: Er is niks aan de hand, het kind heeft een beetje last van peuterpuberteit. U moet hem gewoon wat positiever benaderen. Ik vond de uitkomst van de KNO-arts een stuk hoopvoller.”

          Een huis vol positivisme en de afwezigheid van melkproducten, het hielp allemaal geen snars. “Mijn zoon zat inmiddels op de basisschool en had nauwelijks contact met zijn klasgenootjes. Hij werd erg gepest. Ook zijn schoolresultaten waren duidelijk onder zijn niveau, zo zou hij niet goed kunnen rekenen. Gek, want thuis was hij daar een kei in. Na aandringen van mij werd hij uiteindelijk in groep vijf getest. De school deed moeilijk en vond testen niet nodig. Er waren op school geen ernstige gedragsproblemen, als die er thuis wel waren dan lag daar het probleem. Het onderzoek werd gelukkig toch doorgezet.”

          Gijs bleek bijzonder begaafd en had meer prikkels nodig om uitgedaagd te worden tijdens de les. “En ook geruststellend: Uit het onderzoek bleek dat zijn gedrag niks te maken had met de thuissituatie.”

          In de eerste klas van de middelbare school raakte hij opnieuw in de problemen en kreeg hij voor het eerst Ritalin voorgeschreven. “Op dat moment veranderde er écht iets. Hij zei ineens: ‘Goh mam, wat heb je een leuk jasje aan’. Dat soort direct contact had ik nog nooit eerder met hem gehad. Hij keek me aan in plaats van door me heen.”

          De Ritalin moest echter steeds vaker worden toegediend om hetzelfde effect te bereiken. “Van twee keer per dag kroop het naar vier keer. En als hij één dosis miste, ging het mis.”

          Het middel leek uiteindelijk helemaal niet meer te werken. “En overstappen op een soortgelijk medicijn bleek eveneens een tijdelijke oplossing, het werkte meestal maar voor een jaar. Hij zit op dit moment op zijn vierde middel.”

          Dit alles heeft veel invloed gehad op het gezinsleven. “Zijn kleine broertje was bang voor hem. Zo liep Bram een keer zonder jas in de regen toen ik thuis kwam van mijn werk. Hij was naar buiten gevlucht en durfde niet meer naar binnen. Zijn oudere zus Pauline heeft de eerste jaren nog wel leuke dingen met hem gedaan maar op de lagere school veranderde dat. Hij zoog echt alle aandacht van het gezin naar zich toe en zijn broer en zus hadden vaak het gevoel dat ik hem voortrok.”

          De relatie met de vader van de kinderen ging eveneens moeizaam. “Mijn man besteedde zoveel mogelijk tijd aan zijn hobby: buitenshuis en in zijn eentje klussen. Ik was extreem druk met het zaakje thuis overeind te houden en parttime te werken in de zorg, terwijl hij zijn snor drukte. Ik had het gevoel dat ik er alleen voor stond en heb lange tijd gedacht dat het allemaal aan mij lag.

          Maar kortgeleden vielen de puzzelstukjes ineens op hun plek. “Ik dacht ineens: dat gedrag van mijn man, het leek wel iets autistisch! Na onderzoek bij het Autisme Centrum werd dit vermoeden bevestigd.”

          Autisme is voor negentig procent erfelijk. “Het was dan ook geen verrassing toen Gijs gediagnosticeerd werd met PDD NOS, een ontwikkelingsstoornis die onder Autisme Spectrum Stoornissen (ASS) valt. Vooralsnog lijkt zijn broertje Bram de dans te zijn ontsprongen. Hij zou volgens onderzoekers vooral getekend zijn door de moeizame relatie met zijn broer. De testuitslagen van mijn dochter moeten nog binnenkomen. Ze is in ieder geval al gediagnosticeerd met ADHD.”

          “Gijs heeft nog het meest met zichzelf geworsteld maar de andere twee hebben ook nooit helemaal lekker in hun vel gezeten. Als moeder voel je dat haarfijn aan en ik heb altijd op die intuïtie vertrouwd. Toch is het fijn om bevestiging te krijgen nadat je al die jaren van het kastje naar de muur bent gestuurd.”

          Naar mijn man kijk ik inmiddels met andere ogen. Hij heeft in de relatie altijd op zijn tenen gelopen. We leven tegenwoordig apart in hetzelfde huis. Dat werkt wel. Hij is gelukkiger zo op zichzelf, zorgt desondanks mee en blijft betrokken. Maar een echte band met ons voelt hij niet. Met niemand niet. We zullen nooit een ‘normaal’ gezin worden. Samen naar de Efteling is voor niemand leuk. We hebben twee keer een boswandeling gemaakt, geen succes. Ik ga er af en toe alleen of met vriendinnen op uit. Shoppen met mijn dochter doe ik niet en ook een bioscoopje met mijn man zit er niet in.

          Het moeilijkst vind ik nog het totale onbegrip van de omgeving. Van buiten is er gelukkig niets te zien aan mijn kinderen noch mijn man, het zijn geen freaks. Maar je ziet ook niet waar ze van binnen mee worstelen. Mensen doen er daarom vaak heel erg luchtig over.

          Mijn voornaamste doel is nu om de kinderen zo goed mogelijk weg te zetten in de maatschappij zodat zij zichzelf goed kunnen redden en gelukkig zijn. Ik ben een verzorgend typje maar het zou toch fijn zijn als deze fulltime klus een parttime klus wordt.”

          Het gaat de goede kant op. Gijs heeft dankzij de nodige ondersteuning nu bijna zijn vwo-diploma. Hij heeft sinds kort ook een vriendinnetje. “Of er in de toekomst kleinkinderen komen, weet ik niet. Maar van dat idee kan ik nu al buikpijn krijgen.”

          bron: brainwiki

          Experts en onderzoekers

          Er zijn verschillende experts op het gebied van autisme in Nederland. Hier zijn enkele prominente namen die bekend staan als vooraanstaande deskundigen en onderzoekers op het gebied van autisme:

          1. Prof. Dr. Hilde Geurts – Hilde Geurts is hoogleraar Autismespectrumstoornissen aan de Universiteit van Amsterdam. Ze doet onderzoek naar de cognitieve en neuropsychologische aspecten van autisme en heeft bijgedragen aan het begrijpen van de diversiteit binnen het autismespectrum.
          2. Prof. Dr. Ina van Berckelaer-Onnes – Ina van Berckelaer-Onnes is emeritus hoogleraar Orthopedagogiek aan de Universiteit Leiden. Ze heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar autisme, met name op het gebied van diagnostiek, behandeling en ondersteuning van mensen met autisme.
          3. Prof. Dr. Jan Buitelaar – Jan Buitelaar is hoogleraar Psychiatrie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en hoofd van de afdeling Psychiatrie van het Donders Institute for Brain, Cognition and Behaviour. Hij heeft veel onderzoek gedaan naar de neurobiologische en genetische aspecten van autisme.
          4. Prof. Dr. Wouter Staal – Wouter Staal is hoogleraar Kinder- en Jeugdpsychiatrie aan het Radboudumc in Nijmegen. Hij is gespecialiseerd in autisme bij kinderen en adolescenten en heeft bijgedragen aan onderzoek en behandeling op dit gebied.